Straks krijgt hij nog spleetoogjes!

Ondanks al de Japanse lessen en Stans onderdompeling in z’n job, is het onze kleine man die erin geslaagd is zich het beste te integreren in ons nieuwe thuisland. Hij heeft geen moeite om contacten te leggen met de soms afstandelijke Japanners, spreekt al een aardig mondje Japans en eet liever rijst van stokjes dan met een lepel. Straks krijgt hij nog spleetoogjes 😉

Vijf jaar geleden had ik nooit kunnen denken in Japan te wonen. Er was toen nog geen sprake van Stan en van Toyota. Laat staan te denken dat ik een kind zou hebben en dat zijn eerste gebrabbel in het Japans zou zijn.

We vonden dat hij nogal traag was met spreken, maar dat begrepen we: thuis Nederlands, in de crèche Japans en wat Engels en ook passanten beginnen vaak in het Engels. Gisteren in de supermarkt sprak een oude man hem in het Spaans aan (vraag me niet waarom, we zijn niet bepaald zuiderse types). Dat moet vast verwarrend zijn voor zo’n kleine jongen.

Dan kwam er een periode  van Babylonische spraakverwarring waarin we niet wisten in welke taal we welk woord moesten communiceren. Zo probeerden we eerst schoen en dan ‘kutsu’, maar bleken ze in de crèche ‘shoes’ te zeggen. Sja. Je begint dan met voorwerpen in drie talen te benoemen in de hoop dat de boodschap aankomt.

Lees verder “Straks krijgt hij nog spleetoogjes!”

Overnachten in een ryokan

Kaiseki diner:
Kaiseki diner: verschillende gangen met lokale ingrediënten. Een proefje van de Japanse gastronomie.

Traditioneel overnachten in Japan, wat houdt dat eigenlijk in? Wanneer je in een ryokan verblijft, mag je je aan het volgende verwachten:

  • een kamer vol tatamimatten
  • stoelen met enkel een leuning, zonder poten (zo word je lenig!)
  • slapen op futons op de grond. Die worden ’s avonds voor je uitgerold en ’s ochtends terug opgeborgen terwijl je zit te ontbijten.
  • je vindt ook altijd een mooie theedoos met thee en kopjes
  • vaak kan je het verblijf reserveren met een gastronomisch diner ‘kaiseki’ (verschillende gangen waarin de lokale specialiteiten verwerkt zitten) en een Japans ontbijt.
  • je zal op voorhand moeten zeggen hoe laat je je ontbijt en diner wil nuttigen.
  • in de kast vind je een yukata (een lichte, katoenen versie van een kimono), slippers en een klein handdoekje om je mee te wassen in de onsen
  • een onsen in het gebouw, dat is een gemeenschappelijk bad. Als je geluk hebt, is dat met een mooi uitzicht.
Ryokan: yukata
Verblijven in een ryokan: gekleed in een yukata ga je naar het bad. De yukata is hier tweedelig, maar bestaat vaak ook uit slechts één stuk (soort van kamerjas).

 

 

 

Japanners op de weg: heer in het verkeer

Aan de andere kant van de wereld met een minibus (een Toyota, wat had je gedacht!) rondrijden én dan nog aan de linkerkant van de weg? Zo stoer had ik mezelf nooit voorgesteld. But I’m doing it! En de Japanners helpen me daar een aardig handje in. Het zijn echte ‘gentlemen’ op de weg.

Verkeer in Japan. Toyota
Wat een gerief, die auto! De buggy kan er zonder opvouwen in. En we hebben er effectief al met zeven ingezeten. Hier op de foto: twee fietsen, een dubbele fietskar, de buggy, draagzak en nog wat reistassen… zo vertrekken we op fietstrip!

Met uitzondering van vrachtwagenchauffeurs dan, die op de autostrade plots onverwacht en zonder te ‘pinken’ durven uitwijken. Levensgevaarlijk. Toch zal het ongetwijfeld een cultuurshock worden wanneer we ons opnieuw in het hectische Belgische verkeer wagen.

Links rijden word je trouwens snel gewoon, maar niet vooraleer je een paar keer langs de verkeerde kant je auto wil instappen en je ruitenwisser hebt aangezet wanneer je eigenlijk wil afslaan (zo herken je op een zonnige dag de toerist). Ook je hoofd naar links draaien om je achteruitkijkspiegel te vinden i.p.v. naar rechts, is een automatisme dat wat tijd vergt.

Eigenaardigheden:

Lees verder “Japanners op de weg: heer in het verkeer”

Japans ontbijt.. even slikken

Wie me kent, weet dat ik absoluut geen ontbijtmens ben. Zelfs de geur van versgebakken koffiekoeken in een bakkerij kan me niet verleiden. Mijn maag draait er van om. Nu wil het, dat ik een man heb die leeft voor ontbijt en dus het allerliefst kamers boekt met het ontbijt inbegrepen. In Japan is dat ontbijten een uitdaging van een hoger niveau 🙂

Wat houdt een Japans ontbijt in?

Lees verder “Japans ontbijt.. even slikken”

Ikebana: Japans bloemschikken

Minimalistisch enkele bloemen van verschillende grootte in een vaas schikken, dé trend van vandaag, komt eigenlijk uit Japan. Ikebana is een eeuwenoude manier (gaat terug tot de 7e eeuw) van bloemschikken. Op het eerste gezicht lijken de weinige bloemen willekeurig geschikt, maar schijn bedriegt: er gelden strikte regels!

Ikebana moribana stijl
Een voorbeeld van Ikebana in moribana-stijl. Helaas niet van mijn hand, wel van http://www.rootstoblooms.

Bloemengekte

Japanners zijn gek op bloemen. Dat merk je meteen wanneer je in de lente afreist naar Japan en de bloesems in bloei staan. Maar ook op andere momenten zie je Japanners bloemen van nabij fotograferen in parken en tuinen. Er zijn de irissen, de azalea’s, de hortensia’s, … en in de herfst de befaamde herfstkleuren.

Bloemen hebben altijd een belangrijke rol gespeeld in de Japanse cultuur en religie. De eerste bloemstukken waren namelijk degene die gebruikt werden in boeddhistische rituelen. Ze zijn ook een essentieel onderdeel van een boeddhistisch altaar (meestal in een vaas).

Ikebana

Heeft vele stijlen. Ik bespaar je alle Japanse namen :-).  Mijn ervaring was met de moribana-stijl: de gemakkelijkste en meest vrije, dus ideaal voor beginners.

Lees verder “Ikebana: Japans bloemschikken”

TOKYO/東京 /とうきょう (2)

I still owed you the post on my second visit to Tokyo. Verrrrrry late, but here goes!

Tokyo Roppongi city view panorama with stroller

My second time in Tokyo. This time it was with the baby and without the husband. Three days just the two of us meant a lot of great moments, but also some tears of exhaustion. In this article you can read my new discoveries in Tokyo and my experience visiting this metropole with a baby.

Best things I’ve seen in Tokyo this time:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

– The exhibition ‘Catastrophe and the Power of Art’ in the Mori Art Museum in Roppongi with works of Ai Weiwei, Yoko Ono and even a Belgian artist. It’s strange to first spot the work of Helmut Stallaerts, who is based in Brussels, on the other side of the world!

Lees verder “TOKYO/東京 /とうきょう (2)”

Een nacht in een capsule!

Capsulehotel in Tokyo
Capsulehotel in Tokyo

Yes! Het is gelukt! Overnachten in een capsulehotel stond op de wishlist, maar ik had de hoop al opgegeven aangezien kinderen er niet toegelaten zijn. Een weekendje weg met vrienden en een boys only-weekend voor vader en zoon, maakten het toch mogelijk.

Een capsulehotel is een typisch Japans verschijnsel. Oorspronkelijk waren de bezoekers ‘salary men’ die de laatste trein gemist hadden, of hun roes wilden uitslapen in een goedkoop en handig onderkomen vlakbij hun werk. Daar hebben we Kisho Kurokawa weer, hij bouwde het eerste in 1979 in Osaka.

Ondertussen is het publiek diverser geworden: de meeste capsulehotels hebben nu ook vrouwenvleugels en ze scoren ook bij de – iets avontuurlijkere – toeristen die op zoek zijn naar een budgetvriendelijke overnachting of een ‘unieke ervaring’.

Waarschuwing: niet voor claustrofoben

Lees verder “Een nacht in een capsule!”